نگو این اشتباه جاده ها بود                    که راه ما دو تا از هم جدا شد
نگو بخت من و تو بود و تقدیر                  ندونسته دو راهی سهم ما شد

تمام راهو از بیراهه رفتیم                      میون دست و پاهایی که لرزید
میون جمله های سر به مهری                که پشت ترس لبها موند و ماسید

امان از جمله هایی که نگفتیم               امان از عشقهایی که حروم شد
تو گیر و دار هر امروز و فردا                     چه آسون لحظه ها رفت و تموم شد

نه به احساس تو من بی تفاوت             نه تو با حس من بیگانه بودی
یکی از ما چرا حرفی نمی زد                 دلم می گیره از هر دیر و زودی

خداحافظ اگه طاقت بیارم                       تو که می دونی از من بر نمیاد
سلام آخرم هم مهر لبهام                     دلم اما خداحافظ نمی خواد

خداحافظ کسی که از تو دورم                 برای اولین و آخرین بار
سلام ای یادگار عشق خاموش              سلام ای قاب عکس روی دیوار...