فصل پرواز اومد از راه ، زمستونو ببخش
گل تنهاييو پرپر كن و زندونو ببخش
بگذر از شبای سرد و مه و ابرای سياه
دل به آسمون بده منتظرن دستای ماه
كوله بار خستگيتو ديگه بردار و برو
بذا جاده ها بشن مرهم تنهايی تو
يخ عاشقی شكسته ، دل پريشون شده باز
عشق پنهونی تموم ، نوبت بارون شده باز
مشق دلدادگيو واضح و رسوا بنويس
بذا چشم عاشقا باز زير بارون بشه خيس
برو سهم باغچه ها رو از ستاره ها بيار
منم اينجا چشم براتم ديگه نزديكه بهار...
|
