شايد اين شبا برات يه عادته                       كه تو خوابم مث بارون می باری
نم نم عشقی و آرومی ولی                        پا رو احساس يه گلدون می ذاری

تن من زخمی دستای هوس                       تشنه مرهم لبخند خدا
تو كه آزاده ای و مقدسی                            امشب آرومتر و آهسته بيا

اول راهی و طاقتت بلند                              من ولی زمزمه آخرمه
شعله روشن فانوس شبام                          تويی و همين برام يه مرهمه

تا هنوز دلخوشيمون گم نشده                     روی اين فاصله ها قلم بزن
دستای كوچيكمو بازم بگير                          امشبو تو دل من قدم بزن

توی اين جزيره گرگ و پلنگ                          من و تو فرصت زنده بودنيم
كسی اشكامونو پاك نمی كنه                     ما جدا باشيم فقط جون می كنيم...