شبح گم شده باغ بهشت                    تو چقد نازکه جنس هوسات
نیمه وسوسه قلب منی                       تو که ناچاریِ زخم نفسات

چش به راه آخر جاده نمون                   یکی باز بریده از نیمه راه
دست من خالی از ایثار حضور               مث مهتابی که افتاده تو چاه

خواب تو دوباره چشمامو گرفت              وسط خاطره های باغ سیب
هوست سایه به سایه با منه                با همین آدم تنها و غریب

آخر خواب تو ناکوکه هنوز                      توی دستای جهنم زمین
گم شدن با من اگه سخته ولی             شک نکن آخر دنیامو ببین...

نگو این اشتباه جاده ها بود                    که راه ما دو تا از هم جدا شد
نگو بخت من و تو بود و تقدیر                  ندونسته دو راهی سهم ما شد

تمام راهو از بیراهه رفتیم                      میون دست و پاهایی که لرزید
میون جمله های سر به مهری                که پشت ترس لبها موند و ماسید

امان از جمله هایی که نگفتیم               امان از عشقهایی که حروم شد
تو گیر و دار هر امروز و فردا                     چه آسون لحظه ها رفت و تموم شد

نه به احساس تو من بی تفاوت             نه تو با حس من بیگانه بودی
یکی از ما چرا حرفی نمی زد                 دلم می گیره از هر دیر و زودی

خداحافظ اگه طاقت بیارم                       تو که می دونی از من بر نمیاد
سلام آخرم هم مهر لبهام                     دلم اما خداحافظ نمی خواد

خداحافظ کسی که از تو دورم                 برای اولین و آخرین بار
سلام ای یادگار عشق خاموش              سلام ای قاب عکس روی دیوار...